Tekst w języku dolnołużyckim:

Hoglěd do jsy Dešno w Dolnej Łužycy
Dnja 14.11.2009, pětk, smy z awtom z Goleniowa, z Pólskeje, do Łužycy pśijěli. Pótakem som gromaźe z kněni Krystynu Krawczyk, ceptarku a Jagodu, Damianom a Danjelom, huknikami z Gymnazjia nr 2 w Goleniowie w Polskej do Dolnej Łužycy drogowali. Wót Goleniowa do Gubina pśi granicy, źož smy pón dalej ku jsy Dešno jěli, how jězd wjelgin śěžki a dłujki był, a teke sobotu dnja 15.11.2009 smy se z gospodarami na hoglěd dorozměli, pótakem smy w Gubinje nocowali. Ga smy dalej do Dešna drogowali, toś som se myslił! Kak w tom Dešnje buźo? Som w „Ser(b)skej Pratyji” z lěta 2007 cytał, až Dešno jo w tśeśinje ser(b)ska wjas! Som se hobmyslował. Kak wjele ser(b)skego tam buźo? Prědne smy do města Picńo ku Frahnowych wuwitali. How stej nas luby Juro a jogo žeńska Hani hutšobnje huwitałej. Smy pśemało casa měli, pótakem jano por słowow k rozgronu z gospodarami dowjadli. Snaź smy mogali dłujko rozgraniaś, dokulaž dobra atmosfera ku tomu była, ale cas jo nas chwatał k zmakanju w Dešnje. Toś Dešnjo zajmna a kradu hobstarana serbska wjas. Smy w sobotu how byli, pótakem wjele luźi z wenka dworow na droze njejo było. Myslim se, až wjelu wodychało po tyźeńskem śěžkem źěle doma. We „Ser(b)skim Muzeju” w Dešnje jo južo na nas luby gospodar kněz Bernd Pittkunings cakał. Won jo nas ku jadnej śpje wjadł, źož smy w měru mogali se pitśku serbski rozgranjaś. Pó mójom měnjenju wón jo w dobrej dolnoserbskej rěcy, bźez nimskego akcenta, rozgrono z nami wjadł a dwě rědnej serbskej pěsnje huspiwał. Pón jo nas pó muzeju wjadł, źož młoźina doglědnuła, až pśi eksponatach nimske a serbske teksta stej tak rowno wjelike, a to serske napismo teke na źurjach do hugutki (huspa) jo. Tak rowno smy wo wšednym serskim žywjenju, bjatowanju, tšašydłach a dobrych lutkach, nałogach, stawiznach a dalšym wjele zgonili. Mjazy drugimi, až twarjenje muzeja jo w lěśe 1899 natwarjone a w zachaźe jo how šula była. Toś smy teke něco tužnego zgonili, až w Dešnje jano na tśoch dworjach wšykne generacije serski powědaju. Pótakem jo to wjelgin pšemało, ale se naźejamy, až to možo lěpše byś. Blisko muzeja ta rědna serska cerkwja stoj. Z wenka stoj pomnik serbskiego pracowarja Kito Panka. Pśi njom smy chylku pśistanuli a hobraz wótmalowali. Nutśi cerkwje smy podla nimskich teke te serske bibliske pisanje wiźeli. How smy wót kněza Bernda Pittkuningsa teke wó fararju Bogumiłu Šwjeli wjele zgónili. Njeglědajucy na nimske zakazy faraŕ Bogumił Šwjela až do 1941/42 serbske namše w Dešnje źaržał. Pón smy ku jogo pomnikoju pśi droze podla cerkwje pśišli, a tu swěcku zapalili a gromadny hobraz wótmalowali. Myslim se, až Bogumił Šwela možo ten ser(b)ski ryśaŕ a pśikład za młoźinu w Dešnje a Goleniowie byś. Smy ako gjarde na serskich pracowarjow a rowne Serskim na awśe tu ser(b)sku a pólsku chorgoja huwěsyli, aby wšykne wiźeli našu hobjadnosć a pśijaśelstwo ku Ser(b)skim we Łužycy. Pótakem cas w muzeju jo se malsnje minuł. Dalej smy se hyšći z Juro Frahnowom dorozměli, až hyšći něco z našogo lichotnego casa buźomej pśi njom. Ga smy gromaźe k njomu cakali smy se do pobliskej Brjazyny z awtom pojěli a tam pśi rědnej cerkwji a pomniku por hobrazow wótmalowali. Pón smy se hyšći chylku z Juro pśi słodnem mazańcu a kafeju rozgraniali, dokulaž smy se dejali ned we hokognuśu domoj wrośiś. Na kóńc naźejamy se na kontakty na zakłaźe dolnoser(b)skeje rěcy z młoźinu z Dešna, kotaraž lěcrownož to jo było planowane, togo dnja na zmakanje z nami njejo pśichwatała.

Z hutšobnym postrowom Tomasz Olgierd Major z Maszewa a Krystyna Krawczyk, Jagoda Antczak, Daniel Jurochnik a Damian Dzióbek z Goleniowa w Pólskej.

P.S. Gaby se namakali někake zmužne młode Serske/Serby maminorěcne abo druge zajsajźone za sersku rěc, pšosym za oficialny kontakt:
Gimnazjum nr 2
ul. C.K Norwida 1
72-100 Goleniów
woj. zachodniopomorskie
Polska/Poland.
abo na mojogo e-maila: tomasz_major70@op.pl

 
Tłumczenie tekstu z języka dolnołużyckiego:

Wycieczka na Dolne Łużyce do wsi Dešno/Deszno/Dissen.

W listopadzie po raz kolejny wraz z  panią Krystyną Krawczyk, nauczycielką WOS-u oraz Jagodą, Damianem i Danielem, uczniami Gimnazjum nr 2 w Goleniowie wyjechaliśmy z Goleniowa na Dolne Łużyce.

Naszym celem była tym razem wieś Dešno. Dešno to interesująca i bardzo zadbana łużycka wieś. Tam czekał już na nas Bernd Pittkunings z „Muzeum Łużyckiego”. Z zachwytem wysłuchaliśmy jego wypowiedzi w języku dolnołużyckim, bez niemieckiego akcentu oraz dwóch pięknych piosenek jego autorstwa. Następnie oprowadził nas po muzeum, objaśniając wszystkie eksponaty. Młodzież nie miała większych problemów ze zrozumieniem języka dolnołużyckiego, więc nie musiałem wiele tłumaczyć. Przy wspólnym oglądaniu eksponatów młodzież zauważyła, że napisy w języku dolnołużyckim i niemieckim są tej samej wielkości, a nie tak jak to jest przy tablicach drogowych miejscowości, nazwach ulic lub w innych miejscach.

Dzięki naszemu łużyckiemu przewodnikowi wiele dowiedzieliśmy się o powszednim życiu Łużyczan, a także o straszydłach i dobrych ludkach, o obyczajach, historii. Dowiedzieliśmy się, że budynek muzeum powstał w roku 1899,  a w przeszłości była tu szkoła. Dowiedzieliśmy się również, że tylko w trzech gospodarstwach we wsi wszystkie pokolenia od dziadków po wnuki mówią po dolnołużycku, ale wielu mieszkańców wsi rozumie jeszcze ten język.

Blisko muzeum stoi piękny łużycki kościół. Zewnątrz stoi pomnik łużyckiego działacza narodowego Kito Panka, przy którym chwilę przystanęliśmy i zrobiliśmy wspólne zdjęcie. Wewnątrz kościoła zauważyliśmy obok niemieckich również łużyckie napisy z biblii. Tutaj od pana Bernda Pittkuningsa wiele dowiedzieliśmy się o działalności łużyckiego pastora i działacza narodowego Bogumiła Šwjeli, który pomimo niemieckiego zakazu używania języka dolnołużyckiego, odprawiał msze w tym języku do 1941/42 w kościele w Dešnje. Przy jego pomniku zapaliliśmy znicz. Myślę, że Bogumił Šwela może być dobrym przykładem bohatera narodowego dla młodych Łużyczan i Polaków.

 Pod koniec naszej wizyty na Łużycach pojechaliśmy do pobliskiej Brjazyny. Tutaj przy pomniku i kościele zrobiliśmy sobie zdjęcie. Czekamy teraz na kontakty z młodzieżą z Dešna. Serdecznie pozdrawiam Tomasz Olgierd Major z Maszewa oraz Krystyna Krawczyk, Jagoda Antczak, Daniel Jurochnik a Damian Dzióbek z Goleniowa w Pólskej.